NA WODACH W POBLIŻU KOCZINU, INDIE
Jak daleko do Koczinu?
Godzina.
Silnik się przegrzeje, jeśli będziemy płynąć z pełną prędkością.
Tu straż przybrzeżna. Proszę się zidentyfikować.
Nie przejmuj się radiem.
Proszę się zidentyfikować!
- Pełna prędkość. - Przeciwstawić się straży przybrzeżnej?
Pełna prędkość, sukinsynu!
Chyba że chcesz podzielić los kapitana.
Szybciej, kurwo.
Asif, co ty robisz?
Moosa, nie wtrącaj się. Wiem, co robię.
Sukinsyn.
Mówiłem, żeby nie kraść łodzi.
Zamknij się, Moosa!
Powinniśmy byli zostać jeszcze kilka dni na Lakszadiwach.
Zaczekać na lepszą szansę.
Moosa, nie wtrącaj się, mówię ci to ostatni raz.
Ja tu rządzę.
Abu, jesteś inżynierem. Naprawisz silnik?
Zapierdolmy ich.
Nie będą wiedzieć, co ich spotkało!
Asif bhai, to zły pomysł.
Zamknij się albo przysięgam, że ciebie pierwszego zabiję.
Sukinsyn!
Coś ty odjebał?
Nie chcę tu zginąć.
Zabiję cię tu.
Wszyscy na pokład. Rzucić broń.
Powtarzam, rzuć broń.
Wszyscy na pokład.
Ręce do góry.
MĄŻ I OJCIEC
ROZDZIAŁ PIERWSZY - GŁOWA RODZINY
MUMBAJ - INDIE
Sri, wziąłeś tabletki? Położyłam je na stole.
Tak, wziąłem.
Zapłaciłeś za prąd? Wysłali ponaglenie.
Byłem zapłacić wczoraj, ale było zamknięte.
- To wymówka. - Nie.
Dziś wszystko można zrobić online.
Jeszcze jedno.
Podwieziesz dzieci do szkoły?
Nie mogę.
Srikant. Codziennie robię dla nich wszystko.
Pomóż mi choć raz.
Mam łączone zajęcia i jestem nieprzygotowana.
Sri, proszę.
Proszę. Tylko dziś.
Dhriti, przestań.
- Bez telefonów. - Mamo, nie lubię idli.
Myślałam, że tak.
Masz tu sambar, chutney, podi.
Czego jeszcze ci brakuje?
Nie lubię już ghi.
Dzieci lubią tylko śmieciowe żarcie.
Smakuje ci tylko ten szajs z knajpy.
Jedz, nie marudź!
Nie jestem głodna.
Zgłodniejesz, zanim będzie lunch.
Ludzie nie mają co jeść, a szanowna panienka stroi fochy.
Zrobić kanapkę?
Rozpieszczasz je.
Nie jestem rozpieszczony. Uwielbiam idli.
Wiem, skarbie, dlatego jesteś taki kochany.
Idę. Pa.
- Pa, Suchi. - Pa, mamo.
Pa, Suchi.
Jedz szybciej.
- Tato. - Tak?
Nie lubię sera.
Wybacz, Wasza Wysokość. Mój błąd.
Kupić ci coś na mieście?
- Tak. - Chcę coś z McDonalda.
Jest za gorąco. Włączę klimatyzację.
Tato!
Jest ładnie, po co ci klimatyzacja?
Naucz się cieszyć świeżym powietrzem.
Tato, kiedy kupimy nowe auto?
Kiedy zaczniesz zarabiać.
Dhriti. Poza telefonem też jest świat.
Podnieś głowę i się rozejrzyj.
Ciągle pisze z chłopakami.
Morda, pacanie.
Co to za język?
Chociaż ojcu okaż trochę szacunku.
Tato.
Gdybyś się zatrudnił w firmie informatycznej, miałbyś nowe auto.
Czemu chcesz mieć tę pracę?
Bo w budżetówce mało się pracuje.
- Prawda, tato? - Serio?
Czemu nie przyjęłaś mnie do znajomych?
Nie jesteś moim znajomym. Jesteś moim ojcem.
Boi się.
Jeśli przyjmie cię do znajomych,
będziesz wiedział wszystko o jej chłopakach.
Sukinsyn.
Co się stało?
Nic.
- Co powiedziałeś? - Nic.
Powiedz, świnio! Co się stało?
Nie wyrażaj się tak.
Zostaw mnie, jadę z dziećmi.
Puszczę cię ze względu na dzieci.
Wbij ojcu coś do głowy, mały.
Pieprzony idiota!
Czemu nic nie powiedziałeś?
Wiedziałem, co chcesz krzyknąć.
Czemu się boisz?
Mam powiedzieć?
Ty, hare Kryszna!
Kurwa! Zamknij.
- Co ty powiedziałeś? - Nic.
Powiedz. Stój!
Oszalałeś?
Jeśli twoja matka się dowie, zamknie cię w pokoju.
Potem powie, że to ja cię tego nauczyłem.
Dosyć tego.
Chodzisz do eleganckiej szkoły, a odzywasz się w taki sposób.
Czym różnisz się od tamtego faceta?
Chcesz być taki jak on, kiedy dorośniesz?
Kiedy będę duży, będę tłukł ludzi po mordach.
Ej.
Okna są zamknięte i nie ma powietrza.
A ty przepraszałeś tego frajera.
Mimo że to on zawinił!
Mówię ci.
Lekarz się pomylił i dał nam cudze dziecko.
Mój biedny prawdziwy brat dorasta u innych ludzi.
Masz.
Co wy wyprawiacie?
Atharv, przestań!
- Nie przeszkadzajcie sobie. - Zabiję cię.
- Wystarczy. - Tu może być.
Mogę podwieźć was pod bramę?
Nie.
To nie jest zły samochód.
Nie wiecie, jakie macie szczęście.
Jeździłem do szkoły pięć kilometrów na rowerze.
Tak, a babcia pływała przez rzekę.
Niewdzięczne dzieciaki.
Ja pierdolę! Już jadę! Odwal się!
Wcześnie jesteś.
Spóźniłeś się tylko godzinę.
Nie dobijaj mnie jeszcze bardziej.
Musiałem odwieźć dzieci do szkoły.
Sharma wezwie cię na dywanik.
Co takiego?
Chwila.
Dzwoni.
Masz przerąbane.
Tak jest.
Tak. Był poważny wypadek.
Nie, nie ja.
Taksówkarz przewrócił stragan.
Mnóstwo krwi.
Nie taksówkarz, straganiarz.
Musiałem czekać na karetkę.
Już jestem w drodze.
Już idę. Tak jest.
Przeżyłem w tej historii?
To zależy od humoru szefa.
Zawodowo wymyśla pan historyjki?
Wymyślił pan jedną na poczekaniu.
Jak się ożenisz, też zaczniesz.
Cześć, przystojniaku. Masz jakieś drobne?
- Dzień dobry. Wszystko gra? - Dzień dobry.
- Dobrze wyglądasz. - Proszę pana.
KOMÓRKA ANALIZY I INWIGILACJI TASC
Srikant, JK.
Znowu spóźniliście się na spotkanie.
Naprawdę?
Przepraszam.
Na górę.
Ta trójka próbowała przekroczyć granicę na morzu.
Ukradli kuter i zabili kapitana.
Złapano ich na indyjskich wodach na południe od Koczinu.
Są w areszcie straży przybrzeżnej.
„Moinuddin, alias Asif.
„Zamachy w autobusie w Thiruvananthapuram i w Sądzie Najwyższym w Mysore”.
Podejrzany w obu sprawach.
Kuter zarejestrowany na Lakszadiwach.
Musieli się tak ukrywać przez kilka dni.
A pozostali dwaj?
Obaj z Kerali.
Mieszkali w wioskach blisko Asifa.
Zniknęli kilka lat temu.
Podejrzewa się, że pojechali do Syrii i dołączyli do ISIS.
Nie mają kartoteki.
„Moosa Rehman z Kasaragodu, 24 lata.
„Politechnika w Kampurze.
„Imtiaz Aboobacker”.
Mamy rozkazy z Delhi, by ich przesłuchać i zdobyć informacje.
Będziemy ich mieć przez tydzień.
CIFS dziś nam ich dostarczy.
Pojedziecie nadzorować akcję.
Macie wsparcie Force One.
Samolot z Koczinu wyląduje o 14.00.
Nie zatrzymujcie się na vada pav.
Oczywiście.
To on je tak uwielbia.
Ja tylko dotrzymywałem mu towarzystwa.
Dobrze.
Chciałbym porozmawiać o pożyczce na dom.
Możemy porozmawiać o tym później?
Tylko zapytałem.
Poinformowałem kadry, by twoją sprawę potraktowano priorytetowo.
Powiem ci, gdy będę wiedział coś więcej.
Dziękuję bardzo.
Dołącza dziś do nas młodszy analityk. Transfer z IB.
Niech jeden z was ją wprowadzi.
- Dobrze. - Ja to zrobię.
- Dziękuję. - Do widzenia.
Rekrutka.
Dlatego tak chciałeś to zrobić.
Wstydź się, Talpade. To nasza nowa rekrutka.
Zazdrość szkodzi zdrowiu, Tiwari.
Witamy w Komórce Analizy i Inwigilacji.
Składamy raporty NIA i współpracujemy z RAW i Force One.
Naszym głównym zadaniem jest przewidywanie ataków, zanim nastąpią.
Nie wychylamy się.
Śledzimy wszystko,
od postów w mediach społecznościowych po czaty.
Malli.
Algorytm filtruje podejrzane aktywności.
Wszystko i wszystkich, którzy mogą być potencjalnym zagrożeniem.
Prywatność to mit. Podobnie jak demokracja.
Ale są aplikacje, których nie umiemy śledzić,
na przykład Telegram.
A darknet? Większość zagrożeń jest stamtąd.
Zgadza się. Ładnie.
- Masz chłopaka? - Słucham?
Czy masz chłopaka?
- Czy to ważne? - Bardzo ważne.
O naszej pracy mogą wiedzieć tylko ludzie,
którym ufamy bardziej niż nam samym.
Oczywiście. Już mnie poinformowano.
- Na pewno... - Wiem.
Mówię, jak to wygląda z mojej strony.
- Oczywiście. - Mów mi JK.
- Oczywiście, panie JK. - Tylko JK.
Oczywiście, JK.
Dobra. Idziemy?
Prowadź.
Masz ochotę na herbatę?
Nie, dzięki.
To nasz starszy analityk Srikant Tiwari.
Ten Srikant Tiwari?
Ten? Co zrobiłem?
Wiele o panu słyszałam.
W akademii uczymy się na podstawie pańskich dokonań.
Cudownie pana poznać.
Skąd jesteś?
Jestem Zoya, z Lucknow.
Piękne miasto, musi być ci go brak.
Tamtejsze jedzenie jest pyszne.
Srikant Tiwari, pochodzę z Waranasi.
Miło pana poznać.
Skąd się tu wzięłaś?
Jakoś tak wyszło.
Zajmowałam się inżynierią,
ale stwierdziłam, że to nie to.
Zmieniłam drogę kariery.
Wylądowałaś w wywiadzie?
To długa historia. Kiedyś panu powiem.
Dużo się od niego nauczysz.
Ma też dwójkę cudownych dzieci i piękną żonę.
- Idziemy? - Jasne.
- Dołączysz do nas? - Ja?
Masz okazję uczyć się od eksperta i weterana. Idziemy?
TERMINAL PASAŻERSKI
- Srikant Tiwari. - Dzień dobry.
- JK Talpade. - Czołem.
- Zoya.
Z TASC.
Imran Pasha, Force One.
Jesteś w Mumbaju od niedawna?
Tak. Pracowałem w NSG.
Lot jest opóźniony. Zaczekajcie tam.
Mam wam ich bezpiecznie dostarczyć.
Nie przeszkadzajcie mi. Proszę.
Dobrze.
Co z nim?
Nieważne.
Za kogo on się ma? Za Rambo?
To nieistotne.
Powiedz mu, że też jesteśmy agentami. Nie jesteśmy tu, by...
Usiądźmy. Zapomnij.
Dziękuję.
Co?
Dupek.
Nie za mało cukru?
Pan Srikant Tiwari? Dzwonię ze szkoły św. Archera.
Chodzi o pańską córkę, Dhriti.
Słucham.
- Pańska córka... - Mogę z nim porozmawiać?
Tato, przyjedziesz tu teraz?
Co się stało?
Zupełnie nic.
Robią aferę z powodu małej tabletki.
Jakiej tabletki?
To tabletka rozkurczowa.
Co? Dlaczego?
Tato. Tabletka rozkurczowa?
Racja.
Spokojnie. Dzwoniłaś do mamy?
Nakrzyczałaby na mnie.
Mam rzucić pracę i przyjechać? Jestem zajęty.
Nie mogę sobie pójść tylko dlatego, że zadzwoniłaś.
Nie przyjedziesz?
Kochanie, nie mogę zostawić pracy.
Twoja mama poradzi sobie z tym bardzo dobrze.
Zadzwoń, ona...
Zna się na tych sprawach.
One oszalały. Chcą mnie zawiesić.
Zawiesić?
Nie ma mowy.
Nie marudź.
Będę tu, zanim przyleci.
Mam sam wypełnić papiery?
To było jasne od początku.
Wypij sobie kawę.
Powiedz mi prawdę.
Nie brałaś żadnych podejrzanych tabletek, prawda?
Tato, brzuch mnie boli.
Tak? Usiądź.
Spokojnie, poradzę sobie.
- Pan Srikant. - To ja.
Nie jesteśmy zwykłą szkołą.
Tu poważnie traktujemy dyscyplinę.
- Tak jest. - Bez dyscypliny
będziemy jak zwierzęta.
Zgadzam się, siostro.
Poważnie podchodzimy do naszych zasad.
To poważna sprawa.
Bardzo mi przykro.
Opuściłem bardzo ważne spotkanie...
Co jest ważniejszego od wychowania własnej córki?
Są.
Cholera.
Pańska córka została przyłapana z tą tabletką.
Wie pan, co to jest?
Przepraszam.
Tak, to tabletka rozkurczowa.
Tak powiedziała.
Wie pan, co to naprawdę jest? Ma pan receptę?
Rozumiem troskę. Ale Dhriti taka nie jest.
To dobra dziewczyna. Znam swoją córkę.
Zna ją pan?
Pańska córka spędza w szkole pięć dni w tygodniu.
Ile czasu pan z nią spędza?
Przepraszam, siostro.
Mój znajomy zmaga się z kliniczną depresją.
Pół roku temu się rozwiódł.
Wciąż się z tym nie pogodził.
Jest zamknięty w sobie.
Nie otwiera się przed ludźmi.
Dlatego wydzwania do mnie,
obawiam się, że jeśli nie odbiorę,
popełni samobójstwo.
Możemy wrócić do rozmowy?
Nie jestem terrorystą. Jestem inżynierem komputerowym.
Nic nie zrobiłem.
Jeśli moja mama się dowie, szok ją zabije.
Proszę mnie wypuścić.
Zamknij się, nie płaszcz się przed niewiernymi, kundlu.
Cicho tam.
Wiem, co myślisz.
Co my robimy? Jaki z tego pożytek?
Każdy może to robić.
Wcale tak nie myślałam.
Masz rację. To nie nasze zadanie.
Przekazaniem więźniów miało zająć się Force One.
Ale musieliśmy to nadzorować.
Nadzór jest bardzo istotny.
Kurwa.
Szlag.
Cholera. Nie ma ich.
Potrzebujemy wsparcia. Na górę.
Szlag.
Pobiegli w stronę slumsów.
Jako że to jej pierwsze wykroczenie,
a kolega nie połknął tabletki,
będę tym razem dla Dhriti łaskawa.
Nie chcę tłumaczyć tego kolejny raz...
WIĘŹNIOWIE UCIEKLI
Kurwa.
Muszę iść!
Kolega stoi na tarasie i grozi,
że się zabije.
- Panie Srikant, ja... - Proszę zrozumieć!
Muszę go powstrzymać. Proszę.
Jest pan poważny? A co z pańską córką?
Będę musiała ją zawiesić!
Proszę pozwolić mi iść. Porozmawiamy o tym jutro.
Dobrze? Proszę zrozumieć.
Chce cię zawiesić.
Co? Miałeś mi pomóc! Co zrobiłeś?
Spokojnie, jutro wszystkim się zajmę.
Jeśli mama będzie pytać,
powiedz, że była w złym humorze
i gadała od rzeczy.
Nie okłamię jej.
Co?
Nie okłamiesz?
Ja kłamię dziesięć razy dziennie, by wyciągać cię z kłopotów.
Niech no mama się dowie, co zrobiłaś.
Nie wiesz, co cię czeka.
Do zobaczenia potem.
Muszą chować się gdzie indziej.
Te gnojki mają broń. Nie myśleć, strzelać.
- Tak jest. - Daj mi pistolet.
Strzelaj, by zabić.
Tak jest.
Na górę. Szybko.
Do środka!
Na górę.
Tak jest.
Mam ich. Biegną w kierunku kościoła.
Asif, posłuchaj. Co ty robisz?
Milcz, psie.
Nie chcę zginąć bez powodu.
Milcz, psie.
Porozmawiam z nimi, poddamy się.
Bierz! Chcą nas zabić.
Bierz! Albo ja cię zabiję.
Spadajmy stąd.
Uciekaj!
Z drogi!
Widzisz go?
Jeśli będziesz miał czysty strzał, zrób to.
- Wielki Srikant Tiwari! - Przepraszam, stary.
Ten Pasha oszalał.
Zabija ich wszystkich. Zamordował już dwóch.
Ile mamy czasu? Potrzebuję wsparcia. Szybko.
Pasha.
Zamordujesz ich wszystkich?
Potrzebni nam są żywi!
Gdybyśmy ich nie zabili, teraz sami bylibyśmy martwi.
To nasza robota.
To też operacja TASC. Nie tylko Force One.
Te sukinsyny pozabijały moich chłopców.
To nie znaczy, że masz wszystkich pozabijać.
Kogo przesłuchamy?
Opuść broń.
Jeśli ten śmieć strzeli choć raz,
wejdę tam i sam rozwalę mu łeb!
Wsparcie w drodze.
Jak się nazywa?
Nie wiem, który to.
Moosa Rehman.
Pierwszy postrzelony to Aboobacker.
Drugi to Asif, ich przywódca.
Moosa!
Moosa Rehman!
Tak się nazywasz?
Wyjdź z rękami w górze!
Znasz hindi?
Nic nie zrobiłem! Nie ja to zacząłem!
Moosa, obaj twoi przyjaciele nie żyją!
Jeśli chcesz przeżyć,
wyjdź z rękami w górze!
To nie byli moi przyjaciele!
Nie chciałem tego.
Ten kretyn Asif nie chciał mnie słuchać!
Jestem tylko inżynierem komputerowym!
Chciałem wyjechać z Syrii i wrócić do matki.
Chcę tylko wrócić do matki!
Znajdźcie informacje na temat jego matki.
Chcesz wrócić do matki, tak?
W takim razie nie musisz za wiele myśleć!
Poddaj się!
Obiecuję ci, że zabiorę cię do matki!
Pieprzony niewierny! Wiem, co mi zrobicie.
Zastrzelicie mnie, jak tylko wyjdę.
Tak jak pozostałych!
Nic takiego się nie stanie, obiecuję ci!
Nie ufam ci ani trochę!
Nie ufasz, tak?
Ale ja ufam tobie!
Przyjdę do ciebie bez broni.
Słyszałeś? Idę.
Zwariowałeś czy jesteś debilem?
Wiem, co robię.
Nie wiesz! Chcesz się poświęcić?
Co mam zrobić?
Jeśli nie pójdę pogadać z nim na spokojnie,
ten sukinsyn strzeli mu w łeb.
Cholera, a co, jeśli cię zastrzeli?
Trochę optymizmu, idioto.
Poproś Ganpatiego, by nade mną czuwał.
Ganpati jest wielki.
Jest wielki.
Moosa, patrz.
Odkładam broń.
Nie mam nic w dłoni.
W porządku?
Całkowicie ci ufam i do ciebie idę!
Koledzy mają mnie za idiotę!
Szlag.
Nie postrzel mnie przez przypadek!
Mogę wejść?
Ganpati jest wielki.
- Moosa... - Zamknij drzwi!
Cholera.
Tylko ja chcę cię wydostać żywego!
Moosa. Pilnie musi cię obejrzeć lekarz.
Zamknij się!
Wiem, że nie jesteś taki, jak tamci dwaj.
Nie jesteś terrorystą.
Nic nie zrobiłem.
Wszystko rozumiem.
Ale moja mama pomyśli...
Ta biedna kobieta...
Jak ja się jej pokażę?
Umrze ze wstydu,
kiedy dowie się, że jej syn...
Moosa, bardzo krwawisz.
Jeśli nic z tym nie zrobisz, może stać się coś poważnego.
Zrób jedno. Pozwól zawieźć się do szpitala.
- Ani kroku dalej. - Moosa?
Ani kroku.
Coś ty sobie myślał?
Że nie wiem, co się dzieje? Ani kroku dalej.
W porządku.
Moosa, proszę.
Uwierz mi, nikt nie zrozumie twojego bólu
bardziej ode mnie.
Byłem w Nagalandzie.
Nagle dowiedziałem się, że moja matka jest bardzo chora.
Zanim wróciłem, już ją skremowali.
Nie widziałem jej twarzy, kiedy umierała.
Twarzy matki,
która sprzątała u ludzi,
by jej syn mógł studiować i coś osiągnąć.
Ale jej syna nie było, kiedy odeszła.
Każdego dnia tego żałuję.
Dla mnie najważniejszy jest mój kraj.
Dla ciebie dżihad.
Ale matka to matka.
Matka nie chce, by jej syn zginął.
Moosa, chodź.
Opuścić broń!
Opuścić.
Poproszę gazowaną.
Dla mnie też.
Jak przekonałeś go, by się poddał?
Znowu opowiedziałem o matce.
Kolejny raz ją zabiłeś?
Co miałem zrobić? Historia z matką naprawdę działa.
Chyba pomodlę się w świątyni w Ujjain
o jej zdrowie.
Kiedy twoja matka dowie się, że co rusz ją zabijasz,
to ciebie czeka ostatnia posługa.
Co z tamtą dwójką?
Aboobacker nie żyje, Asif jest w stanie krytycznym.
Jak pierwszy dzień?
Pierwszy dzień.
Nauczyła się dziś bardzo dużo.
Tak jest.
Był pan niesamowity.
To, jak poradził pan sobie z Moosą Rehmanem...
- Dziękuję. - Przepraszam.
Teraz musisz poradzić sobie z żoną.
To też ważne.
Tak, Suchi?
Kiedy odbierzesz dzieci ze szkoły?
Jestem już przy bramie.
- Jakiej bramie? - Bramie szkoły.
Atharv, tutaj!
Dhriti! Widzę ich.
Już odebrałam Dhriti i Atharva.
Jeśli masz więcej dzieci, podaj mi ich imiona.
Po nie też mogę przyjeżdżać.
Masz ochotę na drinka czy dwa?
W domu czeka mnie wojna.
Skoro ma być ostro, wypij jednego i wtedy idź.
Przynajmniej będziesz w kamizelce.
GDZIEŚ W BELUDŻYSTANIE, PAKISTAN
Jedzie major Sameer.
Faizan saab,
mam nadzieję, że nie narzekasz na warunki.
Oczywiście, że nie. Dobrze mi u was.
Pozdrowienia od generała Ansariego.
Podziękuj mu ode mnie za gościnność.
Oczywiście.
Skąd Amerykanie wiedzą, że nie jestem w Syrii?
Wieści szybko się rozchodzą.
Sytuacja w Islamabadzie jest nie najlepsza.
Nasz premier usilnie próbuje zaimponować Amerykanom.
Lepiej, żebyś nic teraz nie robił.
To znaczy?
Nie bój się. Jesteśmy po to, by cię chronić.
Póki tu jesteśmy, Amerykanie cię nie znajdą.
CIA oferuje milion dolarów nagrody za moją głowę,
a ty każesz mi się nie bać?
Poczęstuj się.
Porozmawiajmy na zewnątrz. Chodź.
Mudżahedin, którego przysłałeś z Syrii, został złapany w Indiach.
Co?
Straż przybrzeżna zauważyła ich łódź.
Został męczennikiem?
Nie. W tym problem.
Więc czego ode mnie oczekujesz?
Potrzebujemy innego mudżahedina, takiego, który jest już w Indiach.
Musisz mi powiedzieć, na czym polega misja.
To tajna misja, bracie. Niewielu o niej wie.
Więc wtajemnicz i mnie.
Mimo powtarzających się prowokacji
Indie nigdy znacząco nie odpowiedziały na pakistańskie ataki terrorystyczne.
Zorganizowaliśmy atak na ich parlament,
a indyjski rząd spał.
Czas ich obudzić.
Zrobimy coś, co zagotuje krew Hindusów.
Potraktują to jako wypowiedzenie wojny.
Indyjski rząd ulegnie naciskom i wypowie wojnę Pakistanowi.
A wojna ta umożliwi nam zorganizowanie przewrotu w Pakistanie.
Nadszedł czas, by Pakistan pokazał światu swoją potęgę.
Dlatego misja ta ma kryptonim
Zulfiqar.
Pięknie.
Jak święty miecz.
W Islamabadzie wiedzą?
Nie.
Ja znam wszystkie szczegóły misji.
Nasi żołnierze
wiedzą tylko to, co sami mają zrobić.
Jest pewien chłopak.
Ma przed sobą poważne zadanie,
ciężko będzie go okiełznać. Jest jak dziki ogier.
Wywiad nazwałby go samotnym wilkiem.
Zawsze jest pełen pasji.
Prowadzi dżihad we własnym, niepowtarzalnym stylu.
Nawet w tej chwili przygotowuje atak.
Możemy go włączyć. Nie odmówi mi.
W takim razie czas wysłać mu wiadomość.
Talpade, patrz.
140 000 rupii za metr kwadratowy.
Jest siłownia i basen.
Inni deweloperzy żądają 160 000.
- Nieźle. - Prawda?
Dobra okazja.
Nie rozumiem twojej obsesji.
- Czemu? - Na cholerę ci dom?
Jesteśmy w Mumbaju.
Jaki dom tu znajdziesz?
Cholerne pudełko zapałek.
Ledwo będziesz mógł się położyć.
Wynajem to lepsze rozwiązanie.
Matematyka nie wygra z emocjami.
Mężczyzna musi mieć coś swojego.
Coś, co Suchi i dzieci będą nazywać domem.
Suchi ma w domu tyle na głowie.
Nawet gdybym chciał, nie mogę rzucić pracy i jej pomóc.
A jeśli mężczyzna nie może zostawić rodzinie domu, kiedy...
Daj spokój. Nie mów o śmierci.
Taka jest prawda.
W tej pracy nie wiemy, kiedy zginiemy.
Ile mogę okłamywać Suchi,
mówiąc, że pracuję za biurkiem?
Że nie podejmuję ryzyka?
Wiesz, czego potrzebujesz?
Nawet nie mów o Bangkoku.
Proponuję nalot na Bangkok.
Nie mów o Bangkoku.
Ruszamy dziś wieczorem i wracamy rano.
Misja zaliczona,
a wróg nawet nie wie, co się stało.
Mówię ci, Tiwari, potrzebujesz tego.
Mam zdradzić Suchi?
Jej poleciłbym to samo.
Też należy jej się rozrywka.
Czemu tylko faceci mają się bawić?
Powiedz.
Oszaleć można od tej muzyki.
Śmiertelnie mnie wystraszyłaś.
Szkoła zawiesiła Dhriti.
Co?
Co robiłaś z tymi tabletkami?
Po to posłaliśmy cię do szkoły?
Ta lekarka dawała je też innym uczennicom.
Co?
- Myślałam, że to... - Cicho!
Nie gadaj tyle.
Masz gotowe odpowiedzi na wszystko.
Robisz się podobna do ojca. Same kłamstwa.
Ty.
Dyrektorka z tobą rozmawiała, a ty wstałeś i wyszedłeś.
Musiałem natychmiast wyjść.
Jak możesz być taki nieczuły?
Nie interesuje cię przyszłość własnej córki!
Oczywiście, że interesuje.
Gdyby tak było, nie wyszedłbyś w trakcie rozmowy.
Miałem pilną sprawę, musiałem.
Czemu wszystkie pilne sprawy trafiają do ciebie?
Znowu to samo. Czemu nie spróbujesz zrozumieć?
To mi to wytłumacz.
Pomóż mi zrozumieć. Słucham.
Chwila.
WOJNA DOMOWA JUŻ SIĘ ZACZĘŁA?
KAMIZELKA KULOODPORNA DZIAŁA?
- Skończ. - Skończyłem.
To pewnie JK. W końcu jest twoją pierwszą żoną.
Pytał o ważny plik.
Suchi, proszę. Posłuchaj.
Gdyby to nie było ważne, zostałbym tam z dyrektorką
i rozmawiał nawet do nocy.
Ale na lotnisku miało miejsce przekazanie i...
Posłuchaj.
Mieliśmy w biurze spotkanie kwartalne.
Z Delhi przyleciał szef.
Nagle miałem mnóstwo telefonów,
bo zbliża się spotkanie, a ktoś zgubił ważną teczkę.
Musiałem rzucić wszystko i pojechać.
Inaczej bym został.
Co mówiłeś o lotnisku?
Co mówiłem?
Wspominałem o lotnisku?
Mam dość, Sri.
U ciebie codziennie dzieje się coś ważnego.
Pomyśl czasem o swojej rodzinie.
Myślę.
Jutro załatwisz sprawę Dhriti.
Obiecuję.
Mam nadzieję, że nie chodzi o pracę w terenie.
Oczywiście, że nie.
Tato.
Wiesz, co to za piosenka?
Niepotrzebnie marnujemy kasę na tego małpiszona.
Słuchaj, synu.
Od jutra koniec z lekcjami muzyki.
Nie jesteś naszym dzieckiem.
Zjawiłeś się przez przypadek!
Niech leży.
Taka kocia muzyka po tylu lekcjach?
Jak się czujesz?
Wiesz o tym, prawda?
Że zawsze możesz o wszystkim porozmawiać z mamą.
Mówiłam ci, jesteś już duża.
Mama jest twoją najlepszą przyjaciółką.
Znasz pierwszą zasadę przyjaciółek.
Żadnych sekretów.
Mówisz, że jesteś przyjaciółką.
Ale kiedy zechcesz, jesteś znowu mamą.
Nie spałeś przypadkiem? Cicho bądź i śpij.
Liczę do dziesięciu.
Przyjaciele się tak nie zachowują.
Hej!
Dzięki wielkie!
Miałbym kłopoty w domu
Tata jest surowy - RZĄDZISZ
Dzięki, że mnie nie wsypałaś
Mam nadzieję, że masz tabletkę!
ARVIND - Hej! Co robisz?
SUCHI - Szykuję się do spania.
ARVIND - Jutro mój ostatni dzień... Będziesz tęsknić?
SUCHI - Wiesz, że tak
ARVIND - Czemu nie dołączysz do mnie?
SUCHI - Jasne!
ARVIND - Nie będziesz tęsknić
SUCHI - Dobranoc!
ARVIND - Dobranoc! Do zobaczenia jutro w stołówce.
INSPIROWANE PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI